De NASA werkt samen met ICON om ter plekke, op de maan, 3D-geprinte habitats en infrastructuur te bouwen met beschikbare grondstoffen, in plaats van tonnen materiaal vanaf de aarde de ruimte in te schieten. Het plan krijgt op aarde al vorm, met simulaties en proeven bij het Marshall Space Flight Center, met steun van Texas A&M University. Patrick Suermann hamert op de noodzaak om licht te reizen, terwijl Ali Kazemian heel aardse spin-offs ziet, van maansbeton tot toekomstige industriële ketens.
Huizen bouwen op de maan, een ambitie voor 2040
De NASA wil tegen 2040 woningen op de maan realiseren. Om dat te bereiken zet de organisatie in op 3D-printen en de knowhow van ICON, een Texaans pioniersbedrijf, om de stap te zetten van verkenning naar een blijvende aanwezigheid. Een futuristische ambitie die gepaard gaat met grote beperkingen.
- Vanaf vrijdag 10 april 2026 valt er voor deze 3 sterrenbeelden een last af (niemand zag het aankomen)
Vanaf vrijdag 10 april 2026 valt er voor deze 3 sterrenbeelden een last af (niemand zag het aankomen)
- In 2026 ontvangen deze twee sterrenbeelden een onverwachte som geld die alles verandert
In 2026 ontvangen deze twee sterrenbeelden een onverwachte som geld die alles verandert
De uitdaging is om een gedurfde visie om te zetten in een uitvoerbaar programma, met een balans tussen innovatie, zuinig omgaan met middelen en robuuste infrastructuur, in een extreem vijandige maansomgeving.
3D-printen en grondstoffen op de maan: een slimme oplossing
De kern van het project is het gebruik van lokale materialen om de lading die vanaf de aarde moet worden gelanceerd te beperken. Door het regoliet te combineren met geschikte bindmiddelen wordt het mogelijk maansbeton te produceren dat bouwgeschikt is, wat de kosten en de logistieke complexiteit drastisch terugbrengt.
Op locatie moet de 3D-printer functioneren in het vacuüm en tegelijk extreme temperatuurschommelingen van -173°C tot 127°C doorstaan. Een systeem ontwerpen dat onder deze omstandigheden betrouwbaar kan printen, is een technologische uitdaging van de hoogste orde.
Knappe koppen in het hart van het project
Gerichte partnerschappen versterken het initiatief. Patrick Suermann van de Texas A&M University benadrukt dat lichtgewicht absolute prioriteit heeft: “Elke kilo die je vervoert kost een vermogen”, wat het gebruik van lokale grondstoffen en een soberdere aanpak rechtvaardigt, ook op milieugebied.
Tegelijk onderzoekt Ali Kazemian aardse toepassingen van maansbeton. Een robuuster en aanpasbaar materiaal zou op termijn alternatieven kunnen bieden voor sommige schaarse grondstoffen die in de bouw op aarde worden gebruikt.
Tests en voorbereidingen voor het grote avontuur
Op aarde vinden intensieve validaties plaats voordat er ook maar iets op de maan wordt uitgerold. Het Marshall Space Flight Center fungeert als testbank om de apparatuur van ICON tot het uiterste te drijven in omgevingen die de maan nabootsen, thermisch, mechanisch en operationeel.
Met deze testcampagnes worden de methodes aangescherpt en de systemen zo betrouwbaar mogelijk gemaakt, want op afstand ingrijpen om een printer te repareren die op honderdduizenden kilometers staat, is zo goed als onmogelijk.
- Vlak voor het weekend, op 9 april 2026, moeten deze twee Chinese sterrenbeelden oppassen voor verraad
Vlak voor het weekend, op 9 april 2026, moeten deze twee Chinese sterrenbeelden oppassen voor verraad
- Donderdag 9 april 2026: deze 3 sterrenbeelden vinden eindelijk financiële zekerheid (en het is niet Vissen)
Donderdag 9 april 2026: deze 3 sterrenbeelden vinden eindelijk financiële zekerheid (en het is niet Vissen)
Een visie die verder reikt dan ruimteverkenning
Voorbij de maanmissies kunnen deze technologieën, ontwikkeld voor extreme omgevingen, nieuwe manieren van bouwen op aarde inspireren, vooral in afgelegen gebieden of regio’s die gevoelig zijn voor natuurrampen, met veerkrachtigere oplossingen die lokaal zijn te betrekken.
Dit project schetst een heruitvinding van de ingenieurskunst in dienst van iedereen. Het doel van maanwoningen tegen 2040 wint zo aan geloofwaardigheid naarmate de technologieketen zich verstevigt, van grondstof tot afgewerkte constructies.





